Jerónimos Manastırı'nın tarihi: Zamansız bir mimari ve kültür hikayesi

Manastır, Santa Maria de Belém'e adanmış mevcut bir kilisenin üzerine inşa edilmiştir. Amacı, bu bölgeden geçen denizcilere yardım etmek ve onları Mesih Tarikatı'na mensup rahiplerin bakımına almaktı. Kilisenin açılışı Kral Manuel tarafından yapılmış ve arazinin genişletilerek bir manastıra dönüştürülmesi planlanmıştır. 1507 yılında, 100 yıl boyunca devam edecek olan manastırın inşasına başlandı. İnşaat görevi Kutsal Makam'a verildi ve onlar da manastırın tasarımı için mimar Diogo de Boitaca'yı görevlendirdi. Manueline olarak bilinen bir mimari tarz kullanmıştır.

Kral Manuel, bu projenin tüm masraflarını vergiler ve baharat ithalatından elde edilen gelirlerle karşıladı. Mevcut yüksek fon uygunluğu nedeniyle, mimara abartılı tasarım modelleri bulması için tam bir özgürlük verildi. Kullanılan temel yapı malzemesi calcário de lioz adı verilen altın renkli bir kireçtaşıydı. 1517 yılında İspanyol Juan de Castillo, inşaat ve tasarım işlerini devraldı ve Manueline mimari tarzını Plateresque mimari tarzıyla değiştirdi. Manastırın dekorasyonuna gümüş eşyaların yanı sıra ana şapel ve korodaki heykeller de eklenmiştir. Bu döneme kadar uzanan mimaride çok sayıda Rönesans etkisi göreceksiniz.

İspanya ve Portekiz tek bir Portekiz İmparatorluğu haline gelirken, 1580'den itibaren bir inşaat süreci fonları tüketiyordu. 100 yıl sonra Jerónimos Manastırı tamamlandı. İspanya Kralı Philip, manastırı kraliyet cenaze anıtı haline getirerek kraliyet üyelerinin ve Hieronymite rahiplerinin girişine izin verdi. Portekiz'in 1640 yılında bağımsızlığını kazanmasıyla birlikte manastırın içine birçok kraliyet üyesinin mezarı inşa edilmiştir.

1755 yılında Lizbon'da meydana gelen bir depremde yüksek koro ve korkuluklar hasar görmüştür. Ancak, hasarlar önemsizdi ve hemen onarıldı. Bu dönemde ressam Henrique Ferreira, Sala dos Reis'e (Krallar Salonu) yerleştirilecek Portekiz Krallarını resmetmek üzere görevlendirildi. Manastıra tavanlara altın çiniler, merdivenlere freskler ve çeşitli diğer eklemeler yapıldı.

Bu dönemde restorasyon çalışmaları tamamlandı; çalışmalar, Rafael Silva e Castro, Domingos Parente da Silva ve J. Colson’un gözetiminde 1860 yılına kadar sürdü. Bu dönemde Jerónimos Manastırı bir dizi yenileme çalışmasından geçti; bu süreçte Krallar Salonu ve manastırın diğer bölümleri yıkıldı. Mimarlar, İtalyan tarzı peyzaj tasarımları, piramit şeklindeki çatılar ve kuleler eklediler. Vasco da Gama'nın Hindistan'ı ziyareti (400 yıl önce)nin dördüncü yüzüncü yıldönümünü anmak üzere heykeltıraş Costa Mota kaşifin mezarlarını yeniledi.

Bu süre zarfında birçok proje üstlenilmiştir. Ulusal Sanayi ve Ticaret Müze de planlanmış ancak tamamlanamamıştır. Bu müzenin yerini Portekiz Etnoloji Müze almıştır. Costa Mota, 1924 yılına kadar tasarımcı Abel Manta ve Ricardo Leone ile birlikte manastırı yeniden modelledi. Yapıya vitray pencereler eklenerek tasarım stili geliştirilmiştir. Başkan Óscar Carmona 1951 yılında Sala do Capítulo'da toprağa verildi. 1963 yılında, insanların deniz seferleri sırasında bulunan hazineleri görmeleri için batı kanadında Denizcilik Müzesi açılmıştır.