Jerónimos Manastırı'nın tarihi: Zamansız bir mimari ve kültür hikayesi

Manastır, Santa Maria de Belém'e adanmış mevcut bir kilisenin üzerine inşa edilmiştir. Amacı bölgeden geçen denizcilere yardımcı olmaktı ve İsa'nın Tarikatı dini tarikatına mensup keşişler tarafından korunuyordu. Kilisenin açılışı Kral Manuel tarafından yapılmış ve arazinin genişletilerek bir manastıra dönüştürülmesi planlanmıştır. 1507 yılında, 100 yıl boyunca devam edecek olan manastırın inşasına başlandı. İnşaat görevi Kutsal Makam'a verildi ve onlar da manastırın tasarımı için mimar Diogo de Boitaca'yı görevlendirdi. Manueline olarak bilinen bir mimari tarz kullanmıştır.

Kral Manuel tüm projeyi vergiler ve baharat ithalatı yoluyla toplanan zenginliklerden finanse etti. Mevcut yüksek fon uygunluğu nedeniyle, mimara abartılı tasarım modelleri bulması için tam bir özgürlük verildi. Kullanılan temel yapı malzemesi calcário de lioz adı verilen altın renkli bir kireçtaşıydı. 1517 yılında İspanyol Juan de Castillo, Manueline tarzını Platereqsue mimari tarzına dönüştürerek inşaat ve tasarımı devraldı. Manastırın dekorasyonuna gümüş eşyaların yanı sıra ana şapel ve korodaki heykeller de eklenmiştir. Bu döneme kadar uzanan mimaride çok sayıda Rönesans etkisi göreceksiniz.

İspanya ve Portekiz tek bir Portekiz İmparatorluğu haline gelirken, 1580'den itibaren bir inşaat süreci fonları tüketiyordu. 100 yıl sonra Jerónimos Manastırı'nın inşası tamamlanmıştır. İspanya Kralı Philip, manastırı kraliyet cenaze anıtı haline getirerek kraliyet üyelerinin ve Hieronymite rahiplerinin girişine izin verdi. Portekiz'in 1640 yılında bağımsızlığını kazanmasıyla birlikte manastırın içine birçok kraliyet üyesinin mezarı inşa edilmiştir.

1755 yılında Lizbon'da meydana gelen bir depremde yüksek koro ve korkuluklar hasar görmüştür. Ancak, hasarlar önemsizdi ve hemen onarıldı. Bu dönemde ressam Henrique Ferreira, Sala dos Reis'e (Krallar Salonu) yerleştirilecek Portekiz Krallarını resmetmek üzere görevlendirildi. Tavanlara altın çiniler, merdivenlere freskler ve manastıra çeşitli başka eklemeler yapılmıştır.

Bu dönemde tamamlanan restorasyon çalışmaları Rafael Silva e Castro, Domingos Parente da Silva ve J. Colson'un gözetiminde 1860 yılına kadar devam etmiştir. Jerónimos Manastırı bu süre zarfında bir dizi tadilat geçirmiş, Krallar Salonu ve manastırın diğer alanları yıkılmıştır. Mimarlar, İtalyan manzara tasarımları, piramit şeklindeki çatılar ve kuleler ekledi. Vasco da Gama'nın Hindistan'ı ziyareti (400 yıl önce)nin dördüncü yüzüncü yıldönümünü anmak üzere heykeltıraş Costa Mota kaşifin mezarlarını yeniledi.

Bu süre zarfında birçok proje üstlenilmiştir. Ulusal Sanayi ve Ticaret Müze de planlanmış ancak tamamlanamamıştır. Bu müzenin yerini Portekiz Etnoloji Müze almıştır. Costa Mota, 1924 yılına kadar tasarımcı Abel Manta ve Ricardo Leone ile birlikte manastırı yeniden modelledi. Yapıya vitray pencereler eklenerek tasarım stili geliştirilmiştir. Başkan Óscar Carmona 1951 yılında Sala do Capítulo'da toprağa verildi. 1963 yılında, insanların deniz seferleri sırasında bulunan hazineleri görmeleri için batı kanadında Denizcilik Müzesi açılmıştır.